Zatrzymaj się na kilka minut. Wybierz wygodne tempo i podążaj za animacją — spokojnie, bez forsowania wdechu i bez zatrzymywania powietrza.
Usiądź wygodnie. Rozluźnij barki i szczękę. Nabieraj niewielką, komfortową ilość powietrza, najlepiej nosem. Wypuszczaj je swobodnie nosem lub ustami.
Animacja jest wskazówką. Nie musisz za nią nadążać. Jeśli tempo jest zbyt wolne, wybierz 3/3 albo wróć do naturalnego oddechu.
Gotowe. Zacznij, kiedy chcesz.
Wdech — koło rośnie. Wydech — koło maleje.
Przez chwilę oddychaj naturalnie. Co zmieniło się w napięciu barków, tempie myśli lub samopoczuciu?
Spróbuj w przerwie od pracy albo przed wieczornym wyciszeniem. Wybierz tempo, przy którym oddychasz lekko. Nie zwiększaj głębokości oddechu na siłę.
Ćwicz w bezpiecznym miejscu, nigdy podczas prowadzenia pojazdu ani w wodzie. Jeśli pojawią się zawroty głowy, mrowienie, duszność lub dyskomfort, przerwij i oddychaj naturalnie. Przy chorobach oddechowych lub serca dobierz praktykę ze specjalistą. To ćwiczenie relaksacyjne, nie test wydolności ani leczenie.
Jeśli sen, stres i spadki energii wracają mimo prób zmiany, porozmawiajmy o Twoim codziennym rytmie.
Podstawa merytoryczna: NHS — spokojne oddychanie; NHS — tempo dopasowane do komfortu. Narzędzie edukacyjne dla dorosłych.